Η παγκόσμια ζήτηση για ηλιακή ενέργεια παραμένει ισχυρή, αλλά ο ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνεται· η Ευρώπη σημειώνει ιστορικό ορόσημο

Η παγκόσμια ζήτηση για ηλιακή ενέργεια επιβραδύνεται, αλλά δεν σταματά. Η εταιρεία έρευνας αγοράς CRU προβλέπει 590 GW νέας ηλιακής ισχύος παγκοσμίως το 2026, δηλαδή περίπου 12% λιγότερο από το 2025, κυρίως λόγω της μείωσης της ζήτησης στην Κίνα. Η μόνη ικανότητα παραγωγής πολυκρυσταλλικού πυριτίου της Κίνας είναι περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη από την παγκόσμια ζήτηση, οπότε η αγορά χρειάζεται ακόμα χρόνο για να επαναφέρει την ισορροπία της.

Η ζήτηση σε ξένες αγορές παραμένει ισχυρότερη. Τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2026, οι εξαγωγές ηλιακών προϊόντων της Κίνας αυξήθηκαν κατά περίπου 43% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περιοδικό χρόνο του 2025. Τον Απρίλιο, οι εξαγωγές φωτοβολταϊκών πλαισίων προς τη Νοτιοανατολική Ασία αυξήθηκαν κατά 267%. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026, οι εξαγωγές φωτοβολταϊκών πλαισίων της Κίνας ανήλθαν σε 13,197 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με την ΕΕ να απορροφά το 37,8%.

Η Ευρώπη έφτασε σε μια ιστορική ορόσημο. Τον Ιούνιο του 2026, η ηλιακή ενέργεια παρήγαγε το 25% της ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ — 52 δισεκατομμύρια kWh (52 TWh) — καθιστώντας την τη μεγαλύτερη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ για τον μήνα, για πρώτη φορά, προηγούμενη της πυρηνικής, του αερίου και του ανέμου. Το μερίδιο ηλιακής ενέργειας της Γερμανίας ήταν 36%, ενώ της Ισπανίας 34%. Ταυτόχρονα, η ΕΕ εντείνει την πρόσβαση στην αγορά μέσω του Νόμου για τη Βιομηχανία Μηδενικών Εκπομπών και του Κανονισμού για τις Ξένες Επιδοτήσεις, αυξάνοντας την πίεση για τοπικές αλυσίδες εφοδιασμού.

Οι εμπορικές εντάσεις συνεχίζονται. Τον Ιούλιο του 2026, το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ ξεκίνησε μια νέα έρευνα κατά της παράκαμψης σχετικά με κινεζικά ηλιακά κύτταρα κρυσταλλικού πυριτίου. Καθώς αυξάνονται οι εμπόδια στις παραδοσιακές αγορές, η Μέση Ανατολή και η Αφρική καθίστανται νέες περιοχές ανάπτυξης, με τη διεύρυνση των συμβάσεων EPC και της παραγωγής στο Ομάν, την Αιθιοπία και την Κένυα.